vrijdag 12 juli 2013

​Twee weken geleden verhuisde ik uit mijn kamer. Deze maand woon ik bij Yannick, en een beetje bij mijn ouders. Begin augustus vertrek ik al naar Bergen. Ik vergat dat de sleutel van Yannick’s huis aan de sleutelbos van mijn oude kamer zat en daarom pakte ik gisteren de bus naar mijn oude kamer, om die sleutel op te halen.

Toen ik van de bus naar mijn oude kamer liep bedacht ik me hoe ik daar de aller eerste keer liep. Het was mijn eerste keer hospiteren; een van de eerste keren in Utrecht. Ik verbaasde me toen over veel, voelde me onzeker. Ik nam die avond zelfgebakken kokoskoekjes mee. Een paar uur later werd ik gebeld dat ik de kamer mocht hebben.

 

{caption}

​De laatste nacht in mijn kamer liet ik een paar tranen. Omdat ik mijn veilige haven moest gaan verlaten en omdat ik gespannen was voor de volgende stap. Ik dacht aan alle dingen die ik had meegemaakt op die 25 vierkante meter. Hoe vaak ik met Yannick had gedanst op het tapijt. Hoe vaak we op dat tapijt aten omdat we dat gezelliger vonden dan aan tafel. Aan de keer dat ik mijn eerste (en laatste) sigaretje rookte en direct moest overgeven. Ik dacht aan de keer dat ik mijn bed versleepte voor het raam om liggend naar de sterren te kunnen kijken. Een andere keer bouwde ik er stokken en planken omheen en hing ik er oude kerstverlichting in waardoor het een lichtjes hemelbed werd. 

In het raamkozijn leerde ik mijn lief echt kennen, toen we daar zomeravonden achter elkaar zaten met koude biertjes en vlinders in onze buik. Ik kookte er voor vrienden, troostte vriendinnetjes wanneer zijn hun hart hadden gebroken. Soms troostte ik mezelf wanneer ik een vak moest herkansen. Ik dronk er mijn eigen gebrouwen vlierbessenwodka en bramenrum. Hing uren in mijn hangmat en in de armen van Yannick. Gaf er een alle-lichten-moeten-uit feestje waarbij alleen kaarsjes de kamer en de gezichten van mijn vrienden verlichte. Bij mijn laatste feestje kookte ik voor mijn geliefden en aten we samen aan lange tafels.

 

{caption}

​Gisteren liep ik weer in mijn oude straat, twee jaar ouder dan toen. Vanaf de bus naar mijn kamer, zonder koekjes maar minder onzeker. Ik dacht na over hoe erg ik veranderd was. Ik rook het afval aan de straat, zag de dode plant in de portiek en ik moest lachen om mijn opgehangen roos bij de brievenbussen die er nog hing. Ik dacht na en vond mezelf helemaal niet zoveel anders als twee jaar geleden. Hetzelfde meisje, maar twee jaar ouder en nog steeds heel jong.

Ik voelde me gisteren hetzelfde als de laatste ochtend dat ik wakker werd in mijn kamer. Dat het goed is zo; dat ik klaar ben voor een nieuwe stap. Dat iemand anders gelukkig mag worden in mijn oude kamer en dat het niet erg is dat zij de kamer heel anders inricht, met veel felle kleuren. Dat je soms dapper moet zijn en een deur moet sluiten, omdat er altijd ergens anders weer een raampje open gaat.

(Notitie: uiteindelijk nam ik mijn oude voordeursleutel mee in plaats van Yannick’s huissleutel. Ik spring zo op de fiets, weer naar mijn oude kamer. Nu voor de goede sleutel.)

// Foto’s van tijdens een wandeling, een paar dagen geleden.

 

{caption} {caption}

Nanda,

vrijdag 12 juli 2013

Goed geschreven! Het blijft gek he, verhuizen. Ik weet nog goed dat ik na mijn halfjaar londen mijn kamer daar moest verlaten, binnen die 6 maanden was het zo erg mijn thuis geworden! Nu ga ik, als alles goed gaat, na 4 jaar weg uit mijn studentenhuis, ook al zoiets raars. Het zo ‘gewoon’ om hier te wonen smile

Danique,

vrijdag 12 juli 2013

aww wat jammer :( gelukkig heb je genoeg foto’s van je kamertje! het was een erg fijn plekje. en wat een mooie foto’s!

perfect hippie,

vrijdag 12 juli 2013

Je blog heeft mooie foto’s en fijne teksten.

Elisse,

vrijdag 12 juli 2013

Prachtig geschreven! Ik word er zelf een beetje nostalgisch van, spijtig dat ik dat kamertje nooit zal ontdekken wink Of ligt die gave van dat prachtig beschrijven niet in dat kamertje?

Jorian,

vrijdag 12 juli 2013

Wouw. Ik vind dit ontzettend mooi en leuk om te lezen, en weetje waarom? Omdat ik dit over 2 weekjes ook ga mee maken. Ik ga mijn vertrouwde studenten kamer gedag zeggen na 4 jaar en ga op mijzelf wonen in een hofjes woning. Een nieuwe stap wat ik ontzettend spannend vind. Maar na het lezen van jou berichtje durf ik denk ik iets meer de stap te zetten. Heel veel geluk!

Kirsten,

vrijdag 12 juli 2013

Ik ben zo benieuwd naar je avonturen in Bergen! Helaas kan ik er geen piepklein deel van uit maken. Het wordt toch te krap om naar Bergen te gaan. Vooral omdat we “maar” een kleine drie weken hebben, en tien dagen om te reizen. Om de dag in de trein zitten zie ik niet zo zitten. Ik wil meer zien van Zweden en Denemarken dan dat ik in de trein zit. Want dat zit ik al genoeg. Naar het westen van Noorwegen ga ik ook nog wel een keer. Alleen niet als jij er bent. We zullen vast wel een keertje kopjes thee gaan drinken, waar dan ook!:)

Jammer van de mooie dingetjes in je kamer. Heb je niks kunnen bewaren, voor in een volgende kamer? Al is het soms ook wel fijn, om met nieuwe ideeen helemaal fris en opnieuw te beginnen.

En tijdens het maandje afwisselend bij Yannick en je ouders wonen, geniet er heel erg van!

Nikki,

vrijdag 12 juli 2013

Mooi…
Heel mooi!

Marlou,

vrijdag 12 juli 2013

aaaaah ik heb in jouw plaats al zoveel zin in je Bergen-avonturen! je gaat het sowieso heel fijn krijgen Loes, want dat lijk jij het overal te hebben. <3

Naam

*

E-mailadres

*

Website

 

Bericht

*

*

Vul het woord in dat u hieronder ziet