26 van 27 ⟨ Eerste  < 24 25 26 27 > 

woensdag 24 juli 2013

​Vorige week vertrok ik naar mijn ouders, ik voelde me verdrietig en in de war.
Gelukkig gaat het nu beter. Het voelt niet meer langer alsof ik tegen de stroming in hoef te zwemmen.
Ik dobber mee op de rivier, al zit ik soms nog wel in een kleine stroomversnelling. Het gaat beter.

 

{caption}

​Foto’s van een paar dagen geleden.
Hoe warmer het is hoe meer ik voel dat ik niet gemaakt ben voor de zon.
Mijn huid niet, mijn hoofd houdt zich niet koel.
Na het eten zwommen we in een groot meer tussen de weilanden.
De boeren jongens noemde me een ‘tijger’ toen ik het water uit liep. Het was vast een combinatie van bier en de zon op hun bol.
Wij dronken amandelmelk en lagen tot 10 uur in onze bikini op een badlaken met vogelprint van mijn ouders..

 

{caption}

 

vrijdag 12 juli 2013

​Twee weken geleden verhuisde ik uit mijn kamer. Deze maand woon ik bij Yannick, en een beetje bij mijn ouders. Begin augustus vertrek ik al naar Bergen. Ik vergat dat de sleutel van Yannick’s huis aan de sleutelbos van mijn oude kamer zat en daarom pakte ik gisteren de bus naar mijn oude kamer, om die sleutel op te halen.

Toen ik van de bus naar mijn oude kamer liep bedacht ik me hoe ik daar de aller eerste keer liep. Het was mijn eerste keer hospiteren; een van de eerste keren in Utrecht. Ik verbaasde me toen over veel, voelde me onzeker. Ik nam die avond zelfgebakken kokoskoekjes mee. Een paar uur later werd ik gebeld dat ik de kamer mocht hebben.

 

{caption}

​De laatste nacht in mijn kamer liet ik een paar tranen. Omdat ik mijn veilige haven moest gaan verlaten en omdat ik gespannen was voor de volgende stap. Ik dacht aan alle dingen die ik had meegemaakt op die 25 vierkante meter. Hoe vaak ik met Yannick had gedanst op het tapijt. Hoe vaak we op dat tapijt aten omdat we dat gezelliger vonden dan aan tafel. Aan de keer dat ik mijn eerste (en laatste) sigaretje rookte en direct moest overgeven. Ik dacht aan de keer dat ik mijn bed versleepte voor het raam om liggend naar de sterren te kunnen kijken. Een andere keer bouwde ik er stokken en planken omheen en hing ik er oude kerstverlichting in waardoor het een lichtjes hemelbed werd. 

In het raamkozijn leerde ik mijn lief echt kennen, toen we daar zomeravonden achter elkaar zaten met koude biertjes en vlinders in onze buik. Ik kookte er voor vrienden, troostte vriendinnetjes wanneer zijn hun hart hadden gebroken. Soms troostte ik mezelf wanneer ik een vak moest herkansen. Ik dronk er mijn eigen gebrouwen vlierbessenwodka en bramenrum. Hing uren in mijn hangmat en in de armen van Yannick. Gaf er een alle-lichten-moeten-uit feestje waarbij alleen kaarsjes de kamer en de gezichten van mijn vrienden verlichte. Bij mijn laatste feestje kookte ik voor mijn geliefden en aten we samen aan lange tafels.

 

{caption}

​Gisteren liep ik weer in mijn oude straat, twee jaar ouder dan toen. Vanaf de bus naar mijn kamer, zonder koekjes maar minder onzeker. Ik dacht na over hoe erg ik veranderd was. Ik rook het afval aan de straat, zag de dode plant in de portiek en ik moest lachen om mijn opgehangen roos bij de brievenbussen die er nog hing. Ik dacht na en vond mezelf helemaal niet zoveel anders als twee jaar geleden. Hetzelfde meisje, maar twee jaar ouder en nog steeds heel jong.

Ik voelde me gisteren hetzelfde als de laatste ochtend dat ik wakker werd in mijn kamer. Dat het goed is zo; dat ik klaar ben voor een nieuwe stap. Dat iemand anders gelukkig mag worden in mijn oude kamer en dat het niet erg is dat zij de kamer heel anders inricht, met veel felle kleuren. Dat je soms dapper moet zijn en een deur moet sluiten, omdat er altijd ergens anders weer een raampje open gaat.

(Notitie: uiteindelijk nam ik mijn oude voordeursleutel mee in plaats van Yannick’s huissleutel. Ik spring zo op de fiets, weer naar mijn oude kamer. Nu voor de goede sleutel.)

// Foto’s van tijdens een wandeling, een paar dagen geleden.

 

{caption} {caption}

vrijdag 5 juli 2013

{caption} {caption}

Tijdens een wandeling een paar dagen geleden, in de Ardennen.
Ik ben hier voor een week, woensdag heb ik onverwacht nog een herkansing.

Het voelt alsof de balans een beetje verstoord is.
Mijn voedselpatroon, mijn slaapritme.
Misschien omdat ik nog niet echt vakantie heb, misschien omdat ik best zenuwachtig ben om naar Bergen te verhuizen..

26 van 27 ⟨ Eerste  < 24 25 26 27 >