hidden

26 van 29 ⟨ Eerste  < 24 25 26 27 28 >  Laatste ⟩

maandag 5 augustus 2013

​Morgen is het dinsdag, dan vertrek ik voor 5 maanden naar Bergen in Noorwegen.
Ik heb er zin in, vindt het heel spannend. Ik huil en lach. Voel me zelfverzekerd maar ook heel klein.
Ik denk er zo veel over na, een bolwerk van gedachten, dat ik niet eens weet hoe ik nu kan uitleggen hoe ik me voel.

Foto’s van de afgelopen dagen. Ik werd zaterdag 21 jaar en vierde dat bij mijn ouders.
Ik voelde me gelukkig, ontspannen. In de ochtend bakte we een raw cashewnut dreamcake en een suikervrije appeltaart.
We smikkelden die op en lachten en ik genoot van de mensen om me heen.
In de middag kookten we lekkere vegetarische gerechtjes die we in de avond aan een lange houten tafel in de tuin aten. Daarna trokken we er op uit en speelde we een partijtje frisbeegolf.
Een spelletje waarbij je steeds met een werpring (een frisbee met een gat in het midden) moet gooien naar een zelfgekozen doel.
Degene die het minst aantal worpen nodig heeft is op het einde de winnaar.
We lachten omdat we heel scheef gooide, omdat de werpring weer in de boom belande. We joelden wanneer iemand het doel bijna in één keer raakte.

En daarna namen we afscheid. Warme omhelzingen. Tranen en zwaaien tot we elkaar niet meer zagen.

 

{caption} {caption}

​Ik kreeg zo een mooi cadeautje van Yannick.
Ben je nieuwsgierig wat er in zit? (Klik hier!)

 

{caption}

​Een paar dagen geleden, in het oude huis van Yannick.
We aten samen en toen de zon al bijna onder ging fietsten we door Armelisweerd naar de Kromme Rijn.
We zwommen en kletsen in het gras tot het donker was en we zonder fietslampen in het zwarte bos terug moesten fietsen.

Ik voel me altijd zo thuis in hun huis, ook al woont Yannick er niet meer.
Over elk voorwerp aan de muur kan ik minutenlang praten.
Een jaar geleden dronk ik op een avond teveel limoncello en daarna gingen we dansen op een illegaal feestje onder in een bedrijfspand. Op de terugweg nam ik de tak mee en we hingen hem op.
De poster van de oma nam ik mee toen ik vorige zomer mijn eigen kamer voor twee maanden onder verhuurde en bij Yannick sliep.
Een setlist van de band van Yannick’s vrienden, een playboy in de struik (?).
Iedereen voegt dingen toe, maar haalt niets weg.

Toen ik weg ging en de jongens knuffelde en ze vertelde dat ik ze zou gaan missen zei Lennart: ‘Niet teveel zorgen maken Loes’, en Robin zei: ‘Maak er een mooie van!’.
En dat is wat ik probeer te onthouden; niet teveel zorgen maken over het aankomende avontuur, en er iets moois van maken..

 

{caption}

dinsdag 30 juli 2013

​Deze week waren we een paar dagen bij Yannick’s ouders in Heveadorp.

Binnen een paar minuten wandelen ben je bij de Rijn. Heel veel verscholen strandjes van zand of steen vullen de oevers.
Ik zwom er elke dag. Vroeg in de ochtend of aan het einde van een warme, klamme middag.
Het is fijn om in je blootje te zwemmen en niet te hoeven nadenken over afzakkende bikinitopjes.
Ik vind het fijn om te zien dat Yannick me stiekem goed in de gaten houdt, en zenuwachtig wordt als ik te ver de rivier in zwem.

Zondag avond was hij werken en haalde ik veel groenten en kruiden bij de groenteman hier in de straat.
We maakten een vegetable korma en aten die op in de avond zon op het balkon.

 

{caption} {caption}

​Oh en ik zag dit filmpje (klik hier!) en het maakte me heel vrolijk.

Waar ik de digitale wereld eerst een beetje zag als een medium die afleid van waar het voor mij in het leven om draait, zie ik nu ook de positieve kant er van.
Gisteren ging ik naar de Parade metDanique. We leerde elkaar kennen via onze internetpagina’s.
Zij kwam mijn kamer fotograferen voor haar blog, en daarna spraken we elkaar nog regelmatig.
Gisteren zag ik haar weer. Stiekem verbaast het me nog steeds, dat ik zo en mooie iemand ontmoet heb via het internet.
Ook sprak ik de afgelopen weken af metRoos. We mailden eerst lange zinnen en dronken toen koffie, aten langzaam ons ontbijt.
Ze tovert nu vaak een lach op mijn gezicht, vraagt hoe het echt met me gaat. Ze stuurt me mooie woorden.

Bij deze, net zoals in het filmpje, een kleine dankbetuiging.
Mensen die mijn zinnen lezen, mijn foto’s zien. Ik weet niet wie.
Dank voor de lieve woorden, toen ik me laatst niet fijn voelde, maar ook op zonnige dagen.
Ook al ben ik vaak onzeker over deze pagina, en praat ik er weinig over met mensen om me heen.
Dank dat jullie dit plekje maken tot iets waar ik gelukkig van wordt.
Een Noorse dankjewel; takk for all denkjærlighet!!

 

 

woensdag 24 juli 2013

​Vorige week vertrok ik naar mijn ouders, ik voelde me verdrietig en in de war.
Gelukkig gaat het nu beter. Het voelt niet meer langer alsof ik tegen de stroming in hoef te zwemmen.
Ik dobber mee op de rivier, al zit ik soms nog wel in een kleine stroomversnelling. Het gaat beter.

 

{caption}

​Foto’s van een paar dagen geleden.
Hoe warmer het is hoe meer ik voel dat ik niet gemaakt ben voor de zon.
Mijn huid niet, mijn hoofd houdt zich niet koel.
Na het eten zwommen we in een groot meer tussen de weilanden.
De boeren jongens noemde me een ‘tijger’ toen ik het water uit liep. Het was vast een combinatie van bier en de zon op hun bol.
Wij dronken amandelmelk en lagen tot 10 uur in onze bikini op een badlaken met vogelprint van mijn ouders..

 

{caption}

 

26 van 29 ⟨ Eerste  < 24 25 26 27 28 >  Laatste ⟩