hidden

25 van 29 ⟨ Eerste  < 23 24 25 26 27 >  Laatste ⟩

zaterdag 24 augustus 2013

​Twee maanden geleden, in de Ardennen.
Analoge foto’s van mijn dagen daar.
In het huisje dat tussen de bladeren te zien is sliepen we, en het waren goede dagen.

 

{caption}

Mijn broers en vader hadden hun klim spullen mee genomen en dus klommen we op zonnige dagen.
Tegen steile wanden, tegen de zijkant van ons huis.
We bakten grote zelfgemaakte pizza’s in de oven buiten, we aten salades gemaakt met ingrediënten uit de moestuin.
En we aten aalbessen, zoveel we op konden.

 

{caption} {caption}

​Langzame ochtenden, de dagen te kort.
Dit was vroeg op de dag, mijn haar in de war zoals altijd.

 

{caption}

maandag 19 augustus 2013

​Ik kan bijna niet geloven dat er al weer een week voorbij is gegaan, de tijd vliegt.
Deze week was er een mentorweek bij elke faculteit.
Waar ik gehoopt had dat het zou bestaan uit mini colleges en het ontdekken van de stad en de universiteit bestond het eigenlijk alleen maar uit veel alcohol drinken en laat naar bed gaan.
Eerst voelde ik me er doodongelukkig bij maar ik vond mijn weg, hoe ik er mee om kon gaan.
Overal deed ik aan mee maar ik ging naar huis wanneer het niet meer leuk was.
Zoals bijvoorbeeld op donderdag, toen we een kroegentocht hadden met opdrachten en een van de dronken Noorse meisjes haar borsten liet zien voor extra punten.
Dat voelde als teveel, en dat het goed was voor die avond.

Ik heb gelukkig wel een heel leuk ander Noors meisje ontmoet.
Gisteren stuurde ik haar twijfelachtig een berichtje of ze koffie met me wilde drinken binnenkort en ze schreef me snel terug.
Dat ze dat graag wilde, en of ik binnenkort met haar de Løvstakken wilde beklimmen.

 

{caption}

Marijke, Theo, Jesse en Jan waren zaterdag in Bergen.
Ze reizen drie weken rond in Noorwegen en waren heel erg toevallig in Bergen nu ik hier woon.
Het maakte me vrolijk om bekende gezichten te zien, om de warmte van familie te voelen.
Ze namen een groot boeket met wilde bloemen voor me mee en dropjes uit Nederland.

We dronken thee in mijn kamer en bezochten de stad.
Het regende (natuurlijk) maar dat maakte niet uit.
We aten onze zelf meegenomen boterhammetjes in de foyer van het theater, dat mocht van de receptioniste. Daar was het droog en warm.
Ik vond heel veel appelbomen in een park en wil daar stiekem naartoe over een maand, in de hoop wat lekkere sappige appels te plukken voor moes of taart.
Nadat we ons hadden opgewarmd met koffie, chocolademelk en biertjes vertrokken we weer naar mij en aten we samen.

Ik zwaaide ze uit en plukte een hele kom vol met frambozen achter mijn flat.
Het regende zacht, maar dat maakte me niet uit. Ik voelde me goed, zoveel mooie natuur om me heen maakt me gelukkig.

 

{caption} {caption}

​Ik was er dagen lang naar op zoek.
Ze waren heel duur en niet mooi genoeg om te kopen, maar toen vond ik er opeens eentje in een vreemde winkel.
Er was er nog maar één van over, en hij was heel goedkoop.
Nu ben ik de eigenaar van een gele regenjas!

Gisteren was ik toe aan tijd voor mezelf.
Ik pakte mijn camera, twee boterhammen met pesto, rucola en tomaat, een boek, een schriftje en een pen en trok er op uit.
Door de straten, langs de houten huizen.
Ik trakteerde mezelf op een thee in een heel mooi plekje; Krok og Krinkel.
Waar eerst in elke vrije seconde mijn brein begon te overstromen van gedachten van ongeluk en vragen was het nu rustiger, het was goed. 

Ik vindt meer mijn weg, wordt minder overspoelt door heftige emoties.
Maar soms voel ik me nog helemaal niet thuis, en soms alleen.
Ik weet niet of het ooit als echt thuis zou gaan voelen, maar mijn kamer voelt als een fijne schuilplaats.
In het boek ‘Under Wildwood’ komen meisjes terecht in een groot avontuur.
Ze hebben een pop die kan praten, en om wat moed te krijgen drukken ze soms de praat-knop in.
De pop zei “Fearless girls never shy away for the promise of a new adventure”.
Ook al ben ik niet echt altijd evenfearless, ik ga alles met opgeven hoofd tegemoet en ik zie hou mijn scheepje recht op de golven van de zee.

 

{caption} {caption}

zondag 11 augustus 2013

​Ik weet niet goed waar ik moet beginnen met schrijven over hoe ik het heb, over hoe ik me voel.
De afgelopen 6 dagen waren zo vol met nieuwe ervaringen, nieuwe mensen en nieuwe gevoelens.

Bergen is een hele, hele mooie stad.
De meeste huizen zijn van hout, in alle kleuren van de regenboog.
En overal om je heen zie je heuvels en bergen, ook al sta je in het midden van het centrum.
Bergen wordt omringt door zeven bergen, en één daarvan beklom ik gisteren; Fløyen.
De wandeling was niet heel zwaar en het uitzicht was heel mooi.

 

{caption} {caption}

​Het gaat goed met me, en soms ook niet.
Over het algemeen voel ik me vrolijk en gelukkig maar ik voel me ook gespannen en verdrietig.
Vandaag ging ik met Anna, een meisje uit Duitsland, naar het natuurhistorisch museum maar ik voelde me de hele dag een beetje verdrietig.
Ik mis Yannick, ik mis het veilige gevoel. Ik moet er zo aan wennen.
Aan de andere kant voel ik me ook sterk. Ik ben in een ander land met mensen die ik niet ken maar ik heb het goed.
Mijn kamer is een fijn plekje, ik lach, ik dans, ik eet lekkere dingen en ik leer.
Het voelt ook goed om dingen zelf op te lossen. Om zelf de antwoorden op de vragen te zoeken, niet bij anderen maar bij mezelf.

 

{caption} {caption}

​Op vrijdagavond maakte we een hele mooie wandeling naar een fjord dichtbij onze flat. 
We zw0mmen en het was ijskoud.
Ik heb al een paar fijne koffieplekjes in de stad ontdekt waar ik snel wil opwarmen en in mijn nieuwe boek ‘Little Woman’ van Louisa May Alcott wil lezen.

Het voelt zo vreemd, ik voel me vrolijk en verdrietig tegelijk. Gelukkig en alleen.
Nu ga ik koffie drinken met twee lieve meisjes uit een andere flat, en daarna koken en op tijd naar bed.
Vanavond rol ik me in gedachten tegen hem op.
Dan sluit ik mijn ogen wanneer ik voor het laatst de berg vanuit mijn bed bekijk.

 

{caption} {caption}

25 van 29 ⟨ Eerste  < 23 24 25 26 27 >  Laatste ⟩